Μόλις ακούς το όνομά του, ο νους σου ταξιδεύει πίσω στην ιστορία και την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Αποτελεί, εξάλλου, μια από τις πιο ιστορικές περιοχές της Ελλάδας αλλά και πολυτραγουδισμένες! Ο λόγος για το ιστορικό Σούλι με την άγρια ομορφιά και τα πολλά γεγονότα που έχει να σου διηγηθεί. Εκεί που ηρωϊκά έχασαν την ζωή τους Σουλιώτες και Σουλιώτες και γι’ αυτό όχι άδικα η περιοχή αποκαλείται και ιστορική αετοφωλιά των αγωνιστών του 1821. Πολλοί αγωνιστές, εξάλλου, ξεκίνησαν από το Σούλι και από άλλες περιοχές της Ηπείρου και έφτασαν στην άλλη άκρη της Ελλάδας για να βοηθήσουν πολεμώντας στην απελευθέρωση του ελληνικού κράτους.
Μέγα Σπήλαιο: Η αρχαιότερη μονή της Ελλάδας και ο σπουδαίος ρόλος της στην Επανάσταση του 1821
Σούλι: Η ιστορική αετοφωλιά των αγωνιστών του 1821
Ανυπότακτοι από τη φύση τους, μπορεί οι Σουλιώτες να αναγκάστηκαν από τον Αλή Πασά να εγκαταλείψουν τα χωριά τους, στα βουνά της Ηπείρου, το 1803, και να διασκορπιστούν στα Επτάνησα και τη Νότια Ελλάδα, η συμβολή τους, όμως, στην Επανάσταση ήταν καθοριστική. Δεν σταμάτησαν ποτέ να πολεμούν τον εχθρό στα 20 χρόνια που ακολούθησαν και δεν δίστασαν ακόμα και να θυσιαστούν προκειμένου να κινδυνεύσουν να υποταχθούν στους Τούρκους.
Το 1820, και ενώ ο επαναστατημένος ελληνισμός περιμένει απλά το σύνθημα, οι Σουλιώτες επιστρέφουν στην πατρίδα τους και χτυπούν τους Τούρκος, αποκόπτοντας την επικοινωνία από τα Ιωάννινα στην Άρτα και την Πρέβεζα. Αυτό θα είναι ένα μόνο από τα αλλεπάλληλα σαμποτάζ που θα κάνουν στον εχθρό, προκειμένου να εμποδίσουν ή να καθυστερήσουν την είσοδό του στη νότια Ελλάδα. Το 1822 οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τους Τούρκους –η απελευθέρωση της Ηπείρου δεν έμελλε να έρθει παρά μέχρι το τέλος του ‘Α Βαλκανικού Πολέμου, το 1913.
Ο χορός του Ζαλόγγου
Το γεγονός που ξεχώρισε επίσης προεπαναστατικά είναι ο λεγόμενος χορός του Ζαλόγγου. Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 1803 περίπου 60 Σουλιώτισσες έπεσαν στον γκρεμό, μαζί με τα παιδιά τους για να μην παραδοθούν στους Τούρκους. «Πιάστηκαν από τα χέρια κι άρχισαν ένα χορό, που τα βήματά του τα κινούσε ένας ασυνήθιστος ηρωισμός… Κάθε γύρο που γυρίζαν έπεφτε και μια…» Η Σουλιώτισσα γυναίκα, ελεύθερη και ηθική σε όλη της τη ζωή, προτιμά τον θάνατο από την ατίμωση και τη σκλαβιά. Καλύτερα νεκρή κι ελεύθερη και ηθική στον γκρεμό του Ζαλόγγου, παρά ζωντανή κι ατιμωμένη και σκλάβα! Οι 56 γυναίκες που πέφτουν μία-μία και τσακίζονται στα βράχια του Ζαλόγγου, αποδεικνύουν, πέρα από την ανδρεία τους, ότι η ελευθερία για τους Σουλιώτες είναι μονόδρομος.
Διαβάστε επίσης:
Το ελληνικό νησί που μοιάζει με… κιμωλία σε μαυροπίνακα
Η Πηγή της Κυράς και ο θρύλος του κοριτσιού στην Αττική
Πάχαινα: Ο ελληνικός οικισμός που μοιάζει χτισμένος μέσα στα βράχια
Συχνές Ερωτήσεις
Το Σούλι είναι μια ιστορική περιοχή στην Ήπειρο που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ονομάζεται αετοφωλιά των αγωνιστών επειδή ήταν το κέντρο των Σουλιωτών, οι οποίοι αγωνίστηκαν ηρωϊκά ενάντια στους Τούρκους και συνέβαλαν σημαντικά στην απελευθέρωση της Ελλάδας, παρά το γεγονός ότι αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν το 1803 από τον Αλή Πασά.
Οι Σουλιώτες είχαν καθοριστική συμβολή στην Επανάσταση του 1821. Παρά την εγκατάλειψή τους από τον Αλή Πασά το 1803 και τη διασκόρπισή τους στα Επτάνησα και τη Νότια Ελλάδα, δεν σταμάτησαν να πολεμούν για 20 χρόνια. Το 1820 επέστρεψαν στην πατρίδα τους και έκοψαν την επικοινωνία μεταξύ Ιωαννίνων, Άρτας και Πρέβεζας, εμποδίζοντας την τουρκική εξέλιξη προς τη νότια Ελλάδα.
Ο χορός του Ζαλόγγου είναι ένα προεπαναστατικό γεγονός που συνέβη την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 1803, όταν περίπου 60 Σουλιώτισσες με τα παιδιά τους έπεσαν στον γκρεμό του Ζαλόγγου για να αποφύγουν την παράδοσή τους στους Τούρκους. Το γεγονός αυτό συμβολίζει την ακραία θυσία και τον ηρωισμό των Σουλιωτών, αποδεικνύοντας ότι η ελευθερία ήταν πιο σημαντική από τη ζωή και την ατίμωση.
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση του ονόματος Σούλι. Σύμφωνα με τον Χριστόφορο Περραιβό, το όνομα προέρχεται από έναν Τουρκαλβανό Σούλη που φονεύθηκε στη περιοχή. Άλλες απόψεις συνδέουν το όνομα με τη χώρα των Σελλών ή με το αλβανικό "σούλα" (άκρη σκοπιάς). Ο Γεώργιος Μπαμπινιώτης το ετυμολογεί από το αλβανικό "suli", που σημαίνει αιχμηρή κορυφή βουνού.
Το 1822, οι Σουλιώτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τους Τούρκους, καθώς η απελευθέρωση της Ηπείρου δεν ήρθε παρά πολλά χρόνια αργότερα, στο τέλος του Α' Βαλκανικού Πολέμου το 1913. Παρά την αυτή τη συνθηκολόγηση, η συμβολή των Σουλιωτών στην ελληνική ανεξαρτησία παραμένει αναγνωρισμένη και εύδοξη.
