Εξερευνώντας την Ελλάδα μπορεί να ανακαλύψεις πολλά μυστικά και μέρη που μέχρι πριν δεν γνώριζες. Όπως για παράδειγμα την καστροπολιτεία του Διδυμοτείχου, ή όπως ονομάζεται από τους ντόπιους «Καλέ». Δεσπόζει σε ένα βραχώδες ύψωμα 107 μέτρων στην αριστερή όχθη του Ερυθροπόταμου. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα που τη συγκεκριμένη περιοχή την αποκαλούν ελληνική «Καππαδοκία». Το θέαμα εκεί με τα υπόσκαφα σου εξηγεί το λόγο.
Ολόκληρο το κάστρο της περιοχής προστατεύεται με τείχος που έχει συνολικό μήκος περίπου 1.800 μέτρων. Ανά διαστήματα μπορεί να δει κανείς ότι αυτό διαστήματα ενισχύεται από στρογγυλούς και ορθογώνιους πύργους, στο σύνολο είκοσι τέσσερις που φαίνεται ότι βρίσκονται εκεί από τα παλαιοχριστιανικά μέχρι και τα οθωμανικά χρόνια. Άλλωστε ολόκληρη η περιοχή σώζει ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια.
Η ελληνική «Καππαδοκία» με τα υπόσκαφα και τι λένε οι αρχαιολόγοι
Αυτό που πραγματικά εντυπωσιάζει αλλά και προκαλεί ερωτήματα βρίσκεται στους πρόποδες του λόφου της καστροπολιτείας. Ο λόγος για τις λαξευμένες κοιλότητες, δηλαδή τα υπόσκαφα που θυμίζουν έντονα εκείνα της Καππαδοκίας. Το θέαμα είναι μοναδικό και το συνειδητοποιείς μόνο αν το συναντήσεις από κοντά. Είναι δύσκολο, βέβαια, να υπολογίσεις το μέγεθός τους ενώ στη θέασή τους σου προκαλείται δέος. Τελευταίοι κάτοικοί τους ήταν οι Αθίγγανοι της πόλης, οι οποίοι μετακινήθηκαν τα τελευταία 10-15 χρόνια στη γειτονιά Τσαίρια έπειτα από παρέμβαση του Δήμου Διδυμοτείχου.
Εκεί είχαν κατασκευάσει τα παραπήγματα τους μπροστά ακριβώς από τα υπόσκαφα με αποτέλεσμα για αρκετά από αυτά να μην γνωρίζουμε καν την ύπαρξή τους. Πίσω από τα παραπήγματα που καθαιρέθηκαν αποκαλύφθηκαν σπήλαια τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί από τους αθιγγάνους ως δωμάτια των σπιτιών τους.
Τα συγκεκριμένα υπόσκαφα της ελληνικής «Καππαδοκίας» όπως αποκαλείται είναι διευρυμένα με λάξευση σε ορθογώνιους χώρους, με τοιχώματα και οροφές καλυμμένα από επάλληλα πολύχρωμα στρώματα λαδομπογιάς και τσιμεντένιο δάπεδο σε πολλά από αυτά. Ποιοι όμως τα δημιούργησαν και ποια ήταν η χρήση τους;
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους που δοκίμασαν ανασκαφή υπήρχαν σε κάποια υπόσκαφα όστρακα υστερορωμαϊκών χρόνων και υστεροβυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, βυζαντινή κεραμική και αλλού αρκοσόλια με ή χωρίς ταφές. Με βάση τα ευρήματα μερικοί ερευνητές θεωρούν τα προϊστορικά λαξεύματα, σχετιζόμενα με λατρευτικές πρακτικές των αρχαίων Θρακών, ενώ άλλοι βυζαντινές κατασκευές που χρησίμευσαν ως κελάρια ή δεξαμενές νερού των σπιτιών της εποχής.
Ωστόσο οι απόψεις των ειδικών ακόμη και σήμερα διίστανται. Ήταν οι συγκεκριμένοι χώροι λατρευτικοί χώροι των αρχαίων Θρακών, ρωμαϊκοί τάφοι, κελάρια, δεξαμενές ή ασκηταριά των βυζαντινών;
Η ιστορία πάντα μας εκπλήσσει και τα ευρήματα των αρχαιολόγων βάζουν τα κομμάτια στο παζλ. Η ελληνική «Καππαδοκία» με τα υπόσκαφα είναι με σιγουριά ένα από τα πιο εντυπωσιακά κομμάτια του.
Ποιος είναι ο βάλτος που έσωσε την Αθήνα από τους Πέρσες
Συχνές Ερωτήσεις
Η ελληνική Καππαδοκία με τα υπόσκαφα βρίσκεται στο Διδυμότειχο, στην καστροπολιτεία που ονομάζεται «Καλέ» από τους ντόπιους. Δεσπόζει σε ένα βραχώδες ύψωμα 107 μέτρων στην αριστερή όχθη του Ερυθροπόταμου και προστατεύεται από τείχος συνολικού μήκους περίπου 1.800 μέτρων.
Τα υπόσκαφα είναι λαξευμένες κοιλότητες σε ορθογώνιους χώρους που βρίσκονται στους πρόποδες του λόφου της καστροπολιτείας. Έχουν τοιχώματα και οροφές καλυμμένα από επάλληλα πολύχρωμα στρώματα λαδομπογιάς και σε πολλά από αυτά υπάρχει τσιμεντένιο δάπεδο. Θυμίζουν έντονα τα υπόσκαφα της Καππαδοκίας.
Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, οι απόψεις διίστανται σχετικά με τη χρήση τους. Μερικοί θεωρούν ότι ήταν προϊστορικά λαξεύματα σχετιζόμενα με λατρευτικές πρακτικές των αρχαίων Θρακών, ενώ άλλοι τα θεωρούν βυζαντινές κατασκευές που χρησίμευσαν ως κελάρια ή δεξαμενές νερού. Υπάρχουν επίσης θεωρίες για ρωμαϊκούς τάφους και ασκηταριά.
Σε κάποια υπόσκαφα ανακαλύφθηκαν όστρακα υστερορωμαϊκών χρόνων και υστεροβυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου, βυζαντινή κεραμική και αλλού αρκοσόλια με ή χωρίς ταφές. Αυτά τα ευρήματα βοήθησαν τους ερευνητές να διατυπώσουν διάφορες θεωρίες σχετικά με τον σκοπό τους.
Οι τελευταίοι κάτοικοι των υπόσκαφων ήταν οι Αθίγγανοι της πόλης, οι οποίοι τα χρησιμοποιούσαν ως κατοικίες. Είχαν κατασκευάσει τα παραπήγματα τους μπροστά στα υπόσκαφα μέχρι που μετακινήθηκαν τα τελευταία 10-15 χρόνια στη γειτονιά Τσαίρια έπειτα από παρέμβαση του Δήμου Διδυμοτείχου.
