Κάπου στα Πιέρια Όρη, περιτριγυρισμένο από δέντρα και δάση κρύβεται ένα χωριό αλλιώτικό από τα άλλα. Ένα χωριό που το αποκαλούν στοιχειωμένο. Και κρύβει πολλά μυστικά και θρύλους που περνούν από στόμα σε στόμα μέσα στα χρόνια. Ο λόγος για το χωριό Μόρνα ή Σκοτεινά όπως μετονομάστηκε αργότερα. Η ιστορία του είναι ιδιαίτερη μέχρι στο να φτάσει να εγκαταλειφθεί και να ονομάζεται πλέον στοιχειωμένο. Οι εικόνες μπορεί να σε προϊδεάσουν για το τι θα συναντήσεις αν βρεθείς εκεί.
Μόρνα: Το «στοιχειωμένο» χωριό της Ελλάδας με τους θρύλους
Ας ξεκινήσουμε πρώτα απ’ όλα από το όνομα του χωριού. Για το λένε Μόρνα; Και πώς προέκυψε το να μετονομαστεί σε Σκοτεινά; Υπάρχει εξήγηση! Λέγεται λοιπόν ότι το ορεινό χωριό της Μόρνας στην πραγματικότητα σημαίνε «σκοτεινός τόπος» από το τούρκικο μόρνο που σημαίνει σκοτεινό. Υπάρχει όμως και μια άλλη διαφορετική εκδοχή, λίγο πιο ευχάριστη. Αυτή αναφέρει ότι το χωριό πήρε το όνομά του από τα πολλά και όμορφα δέντρα μουριάς αλλά και τα διάφορα βάτα που υπήρχαν στη γύρω περιοχή.
Είναι ένα χωριό πλέον ξεχασμένο καθώς το 2011 αριθμούσε μόλις έναν κάτοικο και σήμερα κανέναν. Το πάλαι ποτέ χωριό με τη στρατηγική σημασία, δεν ακούει πια ανθρώπινες φωνές παρά μόνο τον ήχο από τον αέρα και τα δέντρα που γέρνουν όταν λυσομανάει ο αέρας το χειμώνα.
Συχνές Ερωτήσεις
Το χωριό Μόρνα (ή Σκοτεινά) βρίσκεται στα Πιέρια Όρη περιτριγυρισμένο από δάση και δέντρα. Το λένε στοιχειωμένο γιατί έχει εγκαταλειφθεί ολοσχερώς - το 2011 είχε μόνο έναν κάτοικο και σήμερα κανέναν. Η εγκατάλειψη αυτή έδωσε αφορμή για διάφορους θρύλους και μύθους σχετικά με μεταφυσικά γεγονότα.
Υπάρχουν δύο εκδοχές για το όνομα Μόρνα. Η πρώτη λέει ότι σημαίνει 'σκοτεινός τόπος' από το τουρκικό 'μόρνο'. Η δεύτερη, πιο ευχάριστη εκδοχή, αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από τα πολλά όμορφα δέντρα μουριάς και τα διάφορα βάτα που υπήρχαν στην περιοχή. Το 1925 οι κάτοικοι αποφάσισαν να το μετονομάσουν σε Σκοτεινά.
Το 'Πανεπιστήμιο των Δασών' ήταν το Κρατικό Εργοστάσιο Επεξεργασίας Ξύλου που λειτουργούσε στη Μόρνα από τις δεκαετίες του 1950-1960. Ήταν ένα ιδιαίτερο εργοστάσιο γιατί τα ξύλα από τη Μόρνα χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της θαλαμηγού του βασιλιά Όθωνα το 1830, κατά την ίδρυση του ελληνικού κράτους.
Το εργοστάσιο ξυλείας έκλεισε το 1967. Μετά το κλείσιμό του, ήρθε η ερήμωση του χωριού, γεγονός που οδήγησε στη σταδιακή εγκατάλειψή του. Σήμερα η Μόρνα είναι ένα 'χωριό φάντασμα' και διαφυλάσσονται μόνο οι διηγήσεις των παλιών κατοίκων που θυμούνται την ακμή της και διάφοροι θρύλοι.
Σήμερα δεν ζει κανείς στη Μόρνα. Το 2011 το χωριό αριθμούσε μόλις έναν κάτοικο, και από τότε έχει εγκαταλειφθεί πλήρως. Το χωριό είναι πλέον ένα ξεχασμένο μέρος που ακούει μόνο τον ήχο του αέρα και των δέντρων.
