Μέσα σε ένα καταπράσινο φαράγγι, σε ένα απομονωμένο αλλά πανέμορφο τοπίο βρίσκεται ένα μοναστήρι πολύ διαφορετικό από τα άλλα. Διαφορετικό αφενός λόγω της θέσης του, αφετέρου λόγω της ιστορίας του και της παράδοσης που το ακολουθεί. Ο λόγος για τη Μονή του «Ασκητή», που είναι αφιερωμένη στην Κατάθεση της Τίμιας Ζώνης της Θεοτόκου και βρίσκεται στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Πελοποννήσου και στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους και μπορείς να καταλάβεις γιατί αυτό το μοναστήρι ξεχωρίζει όχι μόνο στην Πελοπόννησο αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μέσα σε ένα καταπράσινο φαράγγι, ανάμεσα σε δύο βράχους βρίσκεται «σφηνωμένη» η σπηλαιώδης αυτή μονή που όμοιά της ίσως δεν υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο. Η Πελοπόννησος διαθέτει πολλά μοναστήρια και αυτό είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά.
→ Ο υπόσκαφος ελληνικός ναός που έχει σκαλιστεί κυριολεκτικά πάνω στο βράχο
Ηλεία: Η απόκοσμη Μονή Ασκητή μέσα στη σπηλιά

Η απόκοσμη μονή του Ασκητή λοιπόν έχει τη δική της πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Στην πραγματικότητα πήρε το όνομά της από έναν μοναχό ασκητή που ζούσε στην περιοχή. Η παράδοση αναφέρει ότι ο μοναχός ζούσε στο λεγόμενο φαράγγι του Γούμερου. Κάποια στιγμή, λοιπόν, περνούσε από την περιοχή ένας κυνηγός με την παρέα του. Ενώ κυνηγούσε, τον πέρασε για κάποιο αγριογούρουνο, πυροβόλησε και τον τραυμάτισε θανάσιμα.

Αργότερα περπατώντας για να φύγουν από το σημείο λέγεται ότι βρήκαν μία εικόνα της Παναγίας να κρατά ένα βρέφος. Αποφάσισαν έτσι να φτιάξουν τη μικρή μονή μέσα στο κενό που δημιουργούν οι δύο σπηλιές οι οποίες ενώνονται με έναν παράξενο τρόπο. Υπάρχουν ακόμη και αναφορές ότι ο μοναχός ενταφιάστηκε, εκεί, μέσα στο χώρο του μοναστηριού.
Αν βρεθείς ποτέ στην Ηλεία και στο σημείο που βρίσκεται η Μονή του Ασκητή θα παρατηρήσεις ότι αυτή είναι χωρισμένη σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος θα δεις ουσιαστικά το ιερό της Μονής καθώς επίσης και ένα είδος διαδρόμου-εξώστη αλλά και ένα πηγάδι. Η παράδοση, αναφέρει, επίσης ότι σημείο που έπεσε νεκρό το σώμα του ασκητή – μοναχού ανάβλυζε νερό. Αυτός ήταν και ο λόγος που έφτιαξαν το πηγάδι. Στο δεύτερο μέρος της μονής είναι στην ουσία ό,τι έχει απομείνει από τα ερείπια της βυζαντινής μονής, που χρονολογείται γύρω στο 1200 μ.Χ.
Η μονή για πολλά χρόνια φιλοξενούσε δεκάδες μοναχούς αλλά εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια έχει πια εγκαταλειφθεί. Η απόσταση απο τον Πύργο της Ηλείας είναι περιπου 30 χλμ και θα οδηγησεις περίπου 45 λεπτά για να φτάσεις εκεί. Μπορείς να δεις πού ακριβώς βρίσκεται πατώντας ΕΔΩ.
Ταξίδια στην Ελλάδα
→ Ελληνική η εκκλησία με ένα από τα ψηλότερα μπαρόκ καμπαναριά στον κόσμο
→ Πέντε παγκάκια που σου φέρνουν την ομορφιά της Ελλάδας στα πόδια σου
→ Πώς θα έβλεπες τέσσερα διάσημα αξιοθέατα της Ελλάδας… αν είχες φτερά
Ακολουθήστε το exploringgreece.tv σε Facebook και Instagram
Κάντε κλικ στο Google News του Εxploringgreece.tv και πατήστε το κουμπί «Ακολουθήστε» για να ταξιδεύετε στην Ελλάδα
Συχνές Ερωτήσεις
Η Μονή Ασκητή βρίσκεται στο φαράγγι του Γούμερου, στην Ηλεία της Πελοποννήσου. Είναι σφηνωμένη μέσα σε μια σπηλιά ανάμεσα σε δύο βράχους, περίπου 30 χιλιόμετρα από τον Πύργο της Ηλείας. Η απόσταση θα οδηγήσει περίπου 45 λεπτά για να φτάσετε στο μοναστήρι.
Η Μονή Ασκητή πήρε το όνομά της από έναν ασκητή μοναχό που ζούσε στο φαράγγι του Γούμερου. Σύμφωνα με την παράδοση, ένας κυνηγός τον τραυμάτισε θανάσιμα. Αργότερα, ο κυνηγός και η παρέα του ανακάλυψαν μια εικόνα της Παναγίας με ένα βρέφος και αποφάσισαν να χτίσουν το μοναστήρι στο σημείο εκείνο. Το μοναστήρι χρονολογείται γύρω στο 1200 μ.Χ.
Το πηγάδι της Μονής Ασκητή βρίσκεται στο πρώτο μέρος του μοναστηριού και σύμφωνα με την παράδοση, ανάβλυζε νερό ακριβώς στο σημείο όπου έπεσε νεκρό το σώμα του ασκητή μοναχού. Αυτός ήταν ο λόγος που κατασκευάστηκε το πηγάδι στο χώρο του μοναστηριού.
Η Μονή Ασκητή χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει το ιερό της μονής, έναν διάδρομο-εξώστη και το πηγάδι. Το δεύτερο μέρος αποτελείται από τα ερείπια της βυζαντινής μονής που χρονολογείται περίπου στο 1200 μ.Χ.
Όχι, η Μονή Ασκητή έχει εγκαταλειφθεί εδώ και περισσότερα από 50 χρόνια. Παρόλο που για πολλά χρόνια φιλοξενούσε δεκάδες μοναχούς, σήμερα δεν λειτουργεί ως ενεργό μοναστήρι και παραμένει ένα ιστορικό και αρχαιολογικό αξιοθέατο.






