Η Ελλάδα είναι γεμάτη με γεφύρια. Μονότοξα, τρίτοξα, χτισμένα από πέτρα με το μεράκι των μαστόρων της εποχής. Υπάρχει ένα γεφύρι, ωστόσο, που έχει μια μοναδική ιδιαιτερότητα. Εμφανίζεται και εξαφανίζεται ανάλογα με την εποχή του χρόνου.
Το γεφύρι βρίσκεται κοντά στο Καρπενήσι και συγκεκριμένα στον ποταμό Αγραφιώτη. Αυτό το αριστούργημα της λαϊκής αρχιτεκτονικής ονομάζεται το «Γεφύρι του Μανώλη». Πρόκειται για ένα μονότοξο γεφύρι διαμέτρου περίπου 30 μέτρων. Σύμφωνα με την επιγραφή του «Εκτίσθη το 1659, οι κτήτορες Δημήτριος και Μανώλης». Το γεφύρι όπως και η πλειοψηφία στην Ελλάδα είναι έργο ενός Ηπειρώτη μάστορα.
Ο Μανώλης Χρυσιώτης είχε εγκατασταθεί στο χωριό Δάφνη με την γυναίκα του. Σύμφωνα με την παράδοση το ζευγάρι δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδιά. Ετσι τα τρία μεγάλα έργα του μάστορα παραλληλίζονται ως παιδιά του. Το «αγόρι» είναι το γεφύρι. Οι κόρες του είναι οι εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής στη Χρύσω και της Αγίας Παρασκευής στα Βραγγιανά.
Το χωριό της Ελλάδας με το πιο ξινό νερό
Η ιστορία του γεφυριού
Το φαινόμενο της «εξαφάνισης»
Πότε θα το δείτε και πότε όχι
Δείτε το βίντεο
Μουσείο Βρέλλη: Τα ελληνικά κέρινα ομοιώματα που συγκλονίζουν
Συχνές Ερωτήσεις
Το γεφύρι του Μανώλη βρίσκεται κοντά στο Καρπενήσι, συγκεκριμένα στον ποταμό Αγραφιώτη. Είναι ένα μονότοξο γεφύρι διαμέτρου περίπου 30 μέτρων που χτίστηκε το 1659.
Το γεφύρι εξαφανίζεται λόγω της άνοδος και κάθοδος της στάθμης των υδάτων του ποταμού Αγραφιώτη ανάλογα με την εποχή. Όταν υπάρχουν ισχυρές και πολυήμερες βροχοπτώσεις, το γεφύρι βυθίζεται κάτω από τα νερά.
Η καλύτερη εποχή για να δείτε το γεφύρι είναι από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο. Πιθανόν να είναι ορατό και τον Οκτώβριο αν δεν έχει βροχοπτώσεις. Το χειμώνα και την άνοιξη το γεφύρι χάνεται κάτω από τα νερά.
Ο Μανώλης Χρυσιώτης ήταν ένας Ηπειρώτης μάστορας που έχτισε το γεφύρι το 1659 με τον Δημήτριο. Σύμφωνα με την παράδοση, το ζευγάρι δεν είχε παιδιά, έτσι τα τρία μεγάλα έργα του θεωρούνταν ως παιδιά του: το γεφύρι και δύο εκκλησίες.
Το 1964 δημιουργήθηκε το φράγμα των Κρεμαστών και η ομώνυμη τεχνητή λίμνη, η οποία άλλαξε τα χαρακτηριστικά του ποταμού. Το γεφύρι, που ήταν το μοναδικό πέρασμα για περίπου 300 χρόνια, παρέμεινε στη θέση του παρά τις δύσκολες συνθήκες.
