Η Αθήνα και γενικά η Αττική είναι γεμάτη ιστορία. Σε κάθε γωνιά της έχει διαδραματιστεί κάτι περισσότερο ή λιγότερο γνωστό. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές γειτονιές έχουν πάρει το όνομά τους από κάτι χαρακτηριστικό που συνέβη εκεί, από το όνομα κάποιου ανθρώπου ή ακόμη και από κάποιο αξιοθέατο που βρίσκεται στην περιοχή. Αυτό συμβαίνει και με μια πολύ γνωστή περιοχή στην Αττική η οποία πήρε το όνομά της από το μοναστήρι που βρίσκεται εκεί. Ο λόγος για την Καισαριανή.
Το μοναστήρι στην Καισαριανή και η ιστορία του
Η μεσαιωνική εκκλησία στη δυτική πλαγιά του Υμηττού είναι πολύ χαρακτηριστική και την γνωρίζουν οι περισσότεροι Αθηναίοι. Ας πάμε τώρα στην περιοχή που βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το μοναστήρι. Κάποτε ήταν αφιερωμένη στην θεά Αφροδίτη και ονομαζόταν «Κυλλού Πήρα». Έτσι σήμερα έμεινς το «Καλοπούλα». Σε αυτό το μαγευτικό και ήρεμο καταπράσινο περιβάλλον μέσα στο δάσος σε χτίστηκε το γνωστό μοναστήρι.
Η μονή θεωρείται ότι θεμελιώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο κάπου στο έτος 1100, η οποία είναι η χρονολογία κατασκευής της διατηρημένης εκκλησίας. Ωστόσο, ο χώρος όπως είπαμε έχει μεγαλύτερη ιστορία ως λατρευτικός χώρος. Εκτός αυτού οι έρευνες από τους αρχαιολόγους έδειξαν ότι τμήματα από το καθολικό βρίσκονται στα δυτικά, κοντά σε μια μικρότερη εκκλησία η οποία κτίστηκε μεταξύ 10ου και 11ου αιώνα.
Για την προέλευση του ονόματός της υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές. Κάποιες πηγές το αποδίδουν σε από κάποιο ηγούμενο Καισάριο, που λέγεται ότι είναι ο ιδρυτής της μονής. Άλλοι το συνδέουν με την εικόνα της Θεοτόκου. Η εικόνα είχε μεταφερθεί από την Καισάρεια ή με κάποιον Καίσαρα που ανακαίνισε την εκκλησία κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Ορισμένοι αναφέρονται και στη Συριανή, την κόρη του βασιλιά της Ελευσίνας Κελεού. Λέγεται ότι στην περιοχή υπήρχε ναός που τελούνταν μυστήρια, όπως τα Ελευσίνια, τα οποία ονομάζονταν Σαισάρια.
Μπαίνοντας κανείς μέσα θα θαυμάσει τις μοναδικές τοιχογραφίες οι οποίες είναι περίπου του 1700. Έχουν ως πρότυπο την κρητική ζωγραφική και τη ζωγραφική του Άγιου Όρους.
Μια όμορφη περιοχή στην Αττική

Αυτή λοιπόν η μονή που σταμάτησε να λειτουργεί το 1833 έδωσε το όνομά της σε ολόκληρη την περιοχή που την περιβάλλει. Λίγοι ξέρουν ότι συμβαίνει αυτό καθώς πολλοί νομίζουν ότι η περιοχή έδωσε το όνομά της στο μοναστήρι. Η Καισαριανή είναι μια περιοχή που διαθέτει το προνόμιο του αισθητικού δάσους του Υμηττού. Αυτό προσφέρεται όλο το χρόνο για περιπάτους που δίνουν την ευκαιρία για επαφή με τη φύση.
Το μοναστήρι στην Καισαριανή είναι ένα μέρος στην Αττική, μια ανάσα από το κέντρο της Αθήνας που σου χαρίζει απλόχερα γαλήνη και ηρεμία όποτε τη χρειάζεσαι. Ένας θησαυρός δίπλα μας.
Πηγή εξωτερικής φωτογραφίας: C messier
Συχνές Ερωτήσεις
Η Καισαριανή πήρε το όνομά της από το μεσαιωνικό μοναστήρι που βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του Υμηττού. Το μοναστήρι θεμελιώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο γύρω στο 1100, και το όνομά του προέρχεται είτε από τον ηγούμενο Καισάριο (ιδρυτή της μονής), είτε από την εικόνα της Θεοτόκου που μεταφέρθηκε από την Καισάρεια, είτε από βυζαντινό κέσαρα που ανακαίνισε την εκκλησία.
Το μοναστήρι της Καισαριανής θεμελιώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο περίπου το 1100, χρονολογία που αντιστοιχεί και στην κατασκευή της διατηρημένης εκκλησίας. Ωστόσο, ο χώρος είχε προγενέστερη ιστορία ως λατρευτικός χώρος, ενώ τμήματα του καθολικού κτίστηκαν ανάμεσα στον 10ο και 11ο αιώνα.
Στο εσωτερικό του μοναστηριού της Καισαριανής θα θαυμάσετε μοναδικές τοιχογραφίες που χρονολογούνται περίπου στο 1700. Αυτές οι τοιχογραφίες έχουν ως πρότυπο την κρητική ζωγραφική και τη ζωγραφική του Αγίου Όρους, προσφέροντας μια σπάνια τέχνη που αντιπροσωπεύει τη βυζαντινή παράδοση.
Η περιοχή όπου κτίστηκε το μοναστήρι ονομαζόταν αρχικά «Κυλλού Πήρα» και ήταν αφιερωμένη στη θεά Αφροδίτη. Με το πέρασμα του χρόνου, από το όνομα αυτό προέκυψε το σημερινό «Καλοπούλα», που παραμένει ως ονοματολογία σε ορισμένα τμήματα της περιοχής.
Το μοναστήρι της Καισαριανής σταμάτησε να λειτουργεί το 1833. Παρά το γεγονός ότι δεν λειτουργεί ως μονή, παραμένει ένας σημαντικός θρησκευτικός και ιστορικός χώρος για τους κατοίκους της Αττικής, και η περιοχή γύρω του διατηρεί το όνομά της μέχρι σήμερα.










