Ταξίδι στο χρόνο σε μια γειτονιά της Αθήνας. Στην οικία Κοκοβίκου και την παλιά και αγαπημένη ελληνική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» με την Μάρω Κοντού και τον Γιώργο Κωνσταντίνου. Μια ελληνική ταινία που έχουν δει όλοι δεκάδες φορές και έχει αφήσει ανεξίτηλες μνήμες. Έναν παλιό ρομαντισμό και αέρα της παλιάς Αθήνας. Ένα από τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ταινίας είναι το σπίτι που έγιναν τα γυρίσματα καθώς εκεί διαδραματίστηκαν τα περισσότερα γεγονότα. Και ποιος δε θυμάται τη χαρακτηριστική σκάλα ή την αυλή του σπιτιού που στην πραγματικότητα βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας. Είναι ένα σπίτι που υπάρχει ακόμη και σήμερα και είναι στην Πλάκα.
→ Η θεία από το Σικάγο: Πού γυρίστηκε η ταινία – Οι δύο εκδοχές για το σπίτι
Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα: Η υπόθεση της ταινίας
Ο Αντώνης Κοκοβίκος, διευθυντικό στέλεχος κάποιου υπουργείου, ζούσε επί δέκα και πλέον χρόνια με μια φτωχή και αγράμματη γυναίκα, την Ελένη. Αυταρχικός και σατράπης καθώς ήταν, της συμπεριφερόταν σαν να είναι σκλάβα, αποφεύγοντας να τη γνωρίσει ακόμα και στους φίλους του. Εκείνη υπέμενε αγόγγυστα τα πάνδεινα, φροντίζοντας, αγαπώντας και υπακούοντας τον Αντωνάκη της. Στην κηδεία κάποιου φίλου του, ο Αντώνης υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να συστήσει την Ελένη στους φίλους του.
Οι σύζυγοι των τελευταίων εκτιμούν αμέσως τα προσόντα της Ελένης. Όλοι τώρα πιέζουν τον Αντώνη να παντρευτεί το χρυσό κορίτσι, πράγμα που γίνεται. Αμέσως μετά το γάμο, ο Αντώνης διαπιστώνει ότι τώρα η Ελένη έχει απαιτήσεις. Δεν είναι πια αυτή που ήταν, πράγμα που τον εξοργίζει πολύ και τον κάνει να επιθυμεί τη διάλυση του γάμου. Η Ελένη ζητάει μεν διαζύγιο αλλά αρνείται να δεχτεί την πλουσιοπάροχη διατροφή που της επιδικάζουν τα δικαστήρια. Μετά από αρκετά χρόνια, οι δύο πρώην σύζυγοι ξανασυναντιούνται στο παλιό τους σπίτι, το οποίο τώρα κατεδαφίζεται προκειμένου να δοθεί αντιπαροχή για ανέγερση πολυκατοικίας. Οι αναμνήσεις τούς κατακλύζουν αναπάντεχα κι αποφασίζουν να δώσουν στη σχέση τους μια δεύτερη ευκαιρία.
Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα: Πώς είναι σήμερα το σπίτι
Το σπίτι που έγιναν όλα τα γυρίσματα της παλιάς ελληνικής ταινίας είναι στην Πλάκα και συγκεκριμένα στην οδό Τριπόδων 32. Η Τριπόδων μάλιστα αποτελεί τον παλαιότερο δρόμο της Αθήνας που διατηρεί το ίδιο όνομα εδώ και 25 αιώνες.
Το σπίτι επιλέχθηκε για τις ανάγκες της ταινίας και εκεί διαδραματίστηκαν οι βασικές σκηνές του έργου, εκτός από τον γάμο, όπου η νύφη πάτησε το πόδι του γαμπρού. Ο Αντωνάκης με την Ελενίτσα αντί για ταξίδι του μέλιτος έκαναν τον γύρο της Ακρόπολης και επέστρεψαν στο σπιτικό τους για να ανταλλάξουν κορυφαίες ατάκες. Εκεί ακούστηκαν το «παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω» και «σκασμός Αντωνάκη μου».
Ήταν το 1965 όταν η αυλή μετατράπηκε σε πλατώ και έσφυζε από ζωή. Το σπίτι χτίστηκε πριν από δύο περίπου αιώνες για να χρησιμοποιηθεί ως στέγη της τουρκικής στρατιωτικής διοίκησης. Σήμερα θυμίζει αμυδρά τις στιγμές από την ελληνική ταινία «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» και σε ταξιδεύει πίσω στο χρόνο αν τύχει να περάσεις από εκεί…
Ταξίδια στην Ελλάδα
→ Ποιος ήταν ο πρώτος ένοικος της οικίας που έμεινε γνωστή ως Οικία Κοκοβίκου
→ Πού γυρίστηκε η ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο» – Υπάρχει το χωριό;
→ «Φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι»: Πού γυρίστηκε η θρυλική σκηνή της ταινίας
Ακολουθήστε το exploringgreece.tv σε Facebook και Instagram
Κάντε κλικ στο Google News του Εxploringgreece.tv και πατήστε το κουμπί «Ακολουθήστε» για να ταξιδεύετε στην Ελλάδα
Συχνές Ερωτήσεις
Το σπίτι που έγιναν τα γυρίσματα της ταινίας βρίσκεται στην Πλάκα, στην οδό Τριπόδων 32 στο κέντρο της Αθήνας. Η Τριπόδων είναι ο παλαιότερος δρόμος της Αθήνας που διατηρεί το ίδιο όνομα για 25 αιώνες.
Η ταινία ακολουθεί τη ζωή του Αντώνη Κοκοβίκου, ενός αυταρχικού διευθυντικού στελέχους που ζει με την απλή γυναίκα του Ελένη. Μετά το γάμο τους, ο Αντώνης επιδιώκει το διαζύγιο, αλλά χρόνια αργότερα ξανασυναντιούνται στο παλιό τους σπίτι και αποφασίζουν να δώσουν στη σχέση τους μια δεύτερη ευκαιρία.
Τα γυρίσματα έγιναν το 1965. Το σπίτι χτίστηκε περίπου δύο αιώνες πριν (γύρω στο 1765) και χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως στέγη της τουρκικής στρατιωτικής διοίκησης κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κατοχής.
Οι περισσότερες σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν στο σπίτι, συμπεριλαμβανομένης της εμβληματικής σκάλας και της αυλής. Εξαίρεση αποτέλεσε η σκηνή του γάμου. Το σπίτι φιλοξένησε τις διάσημες ατάκες «παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω» και «σκασμός Αντωνάκη μου».
Σήμερα το σπίτι υπάρχει ακόμη στην Πλάκα αλλά θυμίζει αμυδρά τις στιγμές από την ταινία. Η χαρακτηριστική σκάλα και η αυλή του διατηρούνται, ωστόσο το κτήριο δεν διατηρεί την πρώην του λάμψη και ταξιδεύει τον επισκέπτη πίσω στο χρόνο της κλασικής ελληνικής ταινίας.
