Τα εκθέματα δείχνουν την επιρροή των κινημάτων στους έλληνες καλλιτέχνες
Ενας μικρός ιστορικός θησαυρός στην Αθήνα. Προορισμός η Δημοτική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης, στην πλατεία Αυδή. Στο Μεταξουργείο. Από το 1855 μέχρι το 1875 το κτίριο στη διασταύρωση των οδών Λεωνίδου και Μυλλέρου λειτουργούσε ως εργοστάσιο μεταξιού. Ετσι πήρε το όνομά της η περιοχή.
Στις δύο αίθουσες του πανέμορφου νεοκλασικού, ο επισκέπτης θα βρει τη μόνιμη έκθεση και την περιοδική. Η έκθεση διαθέτει εκθέματα από τα τέλη του 10ου αιώνα και μετά. Τα κινήματα του Ακαδημαϊσμού, του Ιμπρεσιονισμού, του Εξπρεσιονισμού και του Φοβισμού βρίσκονται στους τοίχους του κτιρίου. Καταλήγουμε σε έργα του 1930.
Μέσα από τους πίνακες παρακολουθούμε την επιρροή βασικών κινημάτων των αρχών του περασμένου αιώνα στην ελληνική ζωγραφική τέχνη. Σημαντικοί έλληνες ζωγράφοι εκπροσωπούνται με διάσημα ή λιγότερο γνωστά έργα τους. Είναι οι αποδείξεις της έντονης φαντασίας και δημιουργικότητας που παραμένουν ζωντανές. Τα χαρακτηριστικά των καλλιτεχνών εκείνης της εποχής. Μιας εποχής που ξεπήδησαν πολλά κινήματα που επηρέασαν την εξέλιξη της παγκόσμιας τέχνης.
Στο μουσείο βλέπουμε την επιρροή των κινημάτων στους έλληνες καλλιτέχνες. Στη Δημοτική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης υπάρχει ένα σπάνιο έργο του Γιάννη Μώραλη. Είναι ένα από τα λίγα που έχουν ως θέμα νεκρή φύση. Το συγκεκριμένο έργο το απέκτησε ο Δήμος της Αθήνας στην τελευταία δημοπρασία πριν τον πόλεμο.
Ενα άκρως ενδιαφέρον στοιχείο της έκθεσης είναι η επίδραση της τεχνολογίας και κυρίως των επικοινωνιών και των μετακινήσεων. Βρισκόμαστε στις αρχές του 20ού αιώνα. Στην Ελλάδα καταφθάνουν τα πρώτα αυτοκίνητα. Τότε εξαπλώνεται ο σιδηρόδρομος. Οι μετακινήσεις στο εξωτερικό γίνονται πιο εύκολες. Οχι όπως σήμερα. Πιο εύκολες όμως. Οι έλληνες ζωγράφοι έχουν όλο και μεγαλύτερη επαφή με τους συνάδελφούς τους στα ξένα. Αυτό μπορεί να το «διαβάσει» κάποιος στους πίνακες. Οι επιρροές τους είναι πιο έντονες. Πιο εμφανείς.
Το Μεταξουργείο έχει αρκετούς θησαυρούς. Κάποιους φανερούς. Κάποιους καλά κρυμμένους. Η Δημοτική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Βγαίνοντας από το μουσείο, υπάρχουν πολλές επιλογές στην περιοχή. Ενα ζεστό καφέ ή ένα παραδοσιακό καφενείο για τη συνέχεια της ημέρας…
Συχνές Ερωτήσεις
Η Δημοτική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης βρίσκεται στην πλατεία Αυδή, στο Μεταξουργείο της Αθήνας, στη διασταύρωση των οδών Λεωνίδου και Μυλλέρου. Το κτίριο είναι ένα όμορφο νεοκλασικό κτήριο που λειτούργησε ως εργοστάσιο μεταξιού από το 1855 έως το 1875.
Η πινακοθήκη παρουσιάζει τα κινήματα του Ακαδημαϊσμού, του Ιμπρεσιονισμού, του Εξπρεσιονισμού και του Φοβισμού. Τα εκθέματα καλύπτουν την περίοδο από τα τέλη του 19ου αιώνα έως το 1930, δείχνοντας την επιρροή αυτών των κινημάτων στην ελληνική ζωγραφική τέχνη.
Στη Δημοτική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης υπάρχει ένα σπάνιο έργο του Γιάννη Μώραλη με θέμα νεκρή φύση. Είναι ένα από τα λίγα έργα του καλλιτέχνη με αυτό το θέμα και το απέκτησε ο Δήμος της Αθήνας σε δημοπρασία πριν τον πόλεμο.
Η εξάπλωση του σιδηροδρόμου, η εμφάνιση των πρώτων αυτοκινήτων και η διευκόλυνση των μετακινήσεων στο εξωτερικό ευνόησαν τη δημιουργία ευκαιριών για τους ελληνες ζωγράφους να έρθουν σε επαφή με τα κινήματα και τις τάσεις της ευρωπαϊκής τέχνης. Αυτές οι επιρροές είναι εμφανείς στους πίνακες που εκτίθενται.
Η Δημοτική Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης διαθέτει δύο αίθουσες. Στη μία φιλοξενείται η μόνιμη έκθεση με έργα από τα τέλη του 19ου αιώνα και μετά, ενώ η δεύτερη αίθουσα χρησιμοποιείται για περιοδικές εκθέσεις.
