Οικισμοί που κατοικούνται εδώ και αιώνες, που έχει αυξηθεί ή μειωθεί ο πληθυσμός τους. Που είδαν σε αυτά να γράφεται ιστορία αιώνων και να αλλάζουν οι κάτοικοι αλλά και η όψη τους. Μπορεί να κάηκαν, να καταστράφηκαν και να ξαναχτίστηκαν ή να εγκαταλείφθηκαν μια για πάντα. Μια τέτοια περίπτωση είναι ένα ελληνικό χωριό το οποίο θυσιάστηκε για να ξεδιψάσει μια ολόκληρη πόλη. Ο λόγος για το ελληνικό χωριό Τόσκες στην Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στην Αχαΐα. Ένα χωριό που δεν υπάρχει πια και οι εικόνες από ψηλά προκαλούν δέος. Ειδικά όταν φαντάζεσαι πώς μπορεί να ήταν αυτό πριν από χρόνια. Οι εικόνες δεν έχουν καμία σχέση σήμερα.
Το εκκλησάκι στο Μέσα Βουνό που δύσκολα εντοπίζεις στα βράχια
Το ελληνικό χωριό που θυσιάστηκε για να ξεδιψάσει μια πόλη
Το χωριό που βρίσκεται κάπου στα 150 μέτρα υψόμετρο απαλλοτριώθηκε υποχρεωτικά για να ξεδιψάσει η Πάτρα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ερημώσει και να απομονωθεί το 2009. Εκείνη την περίοδο είχε προγραμματιστεί να δημιουργηθεί ο κυρίως ταμιευτήρας του Φράγματος Πείρου – Παραπείρου.
Πώς ακριβώς έγινε αυτό; Ο χώρος του ταμιευτήρα κατακλύστηκε το 2020 δημιουργώντας την Τεχνητή Λίμνη Αστερίου. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργηθεί έτσι στο χώρο που βρισκόταν άλλοτε το χωριό. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό με ελληνικό χωριό. Μπορείς να δεις επίσης τι συνέβη με το χωριό Κάλλιο ΕΔΩ.
Η ιστορία ενός χωριού που θυσιάστηκε
Πώς ήταν όμως το χωριό όταν είχε ζωή; Επρόκειτο για τον οικισμό Τόσκεσι ενώ οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού ήταν από ένα διπλανό οικισμό και πιο συγκεκριμένα το χωριό του Κομπηγαδίου. Στις Τόσκες είχε χάνι και μύλο ο Ανδρέας Χριστοδούλου Λόντος, της οικογένειας των προχούντων της περιοχής. Αργότερα και συγκεκριμένα το 1901 υπάρχουν αναφορές για το χωριό σε μια θέση χωρίς πληθυσμό. Θεωρείται ότι απείχε 6 ώρες από την Πάτρα και 2 από την Προστοβίτσα. Το 1903 το χωριό συνδέθηκε για πρώτη φορά με δρόμο και έγινε περισσότερο γνώστο. Η ιστορία όμως του χωριού τελείωσε σύντομα σχετικά καθώς έπρεπε να εξυπηρετήσει το στόχο που είπαμε. Να τροφοδοτήσει, δηλαδή, με νερό μια ολόκληρη πόλη και να την κάνει να ξεδιψάσει. Και το πέτυχε!
Το βίντεο από το κανάλι Haanity του Youtube μας δίνει μια εικόνα από το χωριό που αποτελεί πια παρελθόν. Ένα χωριό που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν οι κάτοικοί του.
Αυτό που σε εντυπωσιάζει είναι επίσης μεταξύ άλλων το εκκλησάκι. Στέκει εκεί και βλέπει τη βύθιση και την ερήμωση του χωριού. Και δεν είναι μια ερήμωση που προήλθε γιατί ο πληθυσμός ήθελε να φύγει. Αναγκάστηκε να το κάνει, πράγμα το οποίο όπως έχουμε πει δεν συμβαίνει πρώτη φορά. Οι οικισμοί δημιουργούνται με συγκεκριμένα κριτήρια. Και αργότερα δημιουργούνται άλλες ανάγκες. Αυτές οι ανάγκες συχνά έχουν να κάνουν με την ίδια την ύπαρξη του χωριού. Και το χωριό Τόσκες είναι ένα από αυτά…
Διαβάστε επίσης:
Ομαλός: Η λίμνη «καρδιά» που… κλέβει την δική σου
Ποιος είναι ο Μυστράς του Αιγαίου με τους θρύλους και τους πειρατές
Το ελληνικό χωριό με τον δικό του θρόνο Game of Thrones!
Συχνές Ερωτήσεις
Το χωριό Τόσκες στην Αχαΐα της Πελοποννήσου θυσιάστηκε για να ξεδιψάσει η πόλη της Πάτρας. Το χωριό απαλλοτριώθηκε υποχρεωτικά το 2009 για τη δημιουργία του Φράγματος Πείρου - Παραπείρου και της Τεχνητής Λίμνης Αστερίου.
Το χωριό Τόσκες ερήμωσε και απομονώθηκε το 2009, όταν απαλλοτριώθηκε υποχρεωτικά από τους κατοίκους του. Ο ταμιευτήρας κατακλύστηκε το 2020, δημιουργώντας την Τεχνητή Λίμνη Αστερίου στην περιοχή του παλιού χωριού.
Το χωριό Τόσκες είχε χάνι και μύλο που ανήκαν στον Ανδρέα Χριστοδούλου Λόντο, μέλος μιας προχούντας οικογένειας της περιοχής. Το 1903 συνδέθηκε με δρόμο για πρώτη φορά και έγινε περισσότερο γνωστό, αλλά σύντομα απαλλοτριώθηκε για τη δημιουργία του Φράγματος.
Η Τεχνητή Λίμνη Αστερίου βρίσκεται στο χώρο του παλιού χωριού Τόσκες στην Αχαΐα της Πελοποννήσου, στο υψόμετρο των περίπου 150 μέτρων. Δημιουργήθηκε το 2020 από τον ταμιευτήρα του Φράγματος Πείρου - Παραπείρου.
Το εγκαταλελειμμένο χωριό Τόσκες διατηρεί ακόμα το παλιό εκκλησάκι του, το οποίο στέκεται ανάμεσα στα βράχια και παρακολουθεί τη βύθιση και την ερήμωση του χωριού. Οι εικόνες από ψηλά προκαλούν έντονο συναίσθημα και δείχνουν τη δραματική αλλαγή που υπέστη ο χώρος.
