Η Νάξος είναι το νησί του Αιγαίου που όλοι περνάνε καλά, ανεξαρτήτου ηλικίας. Ζευγάρια, οικογένειες και παρέες. Ο καθένας βρίσκει αυτό που θα του κεντρίσει το ενδιαφέρον και θα τον κάνει να θέλει πάντα να επιστρέφει. Και ανάμεσα σε όλα τα άλλα, υπάρχει κάτι που κάνει τη Νάξο να ξεχωρίζει. Το σήμα κατατεθέν της. Ο λόγος για την Πορτάρα, την μεγαλύτερη πόρτα της Νάξου που δε γίνεται να μην προσέξεις και να μην θαυμάσεις στο νησί.
Πρόκειται για την πιο επιβλητική μαρμάρινη «Πόρτα» των Κυκλάδων, γνωστή και στους ντόπιους ως η Πορτάρα. Ξεκίνησε να χτίζεται τον 6ο αιώνα π.Χ. , από τον τύραννο Λύγδαμι σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ναού του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα και της Ήρας στη Σάμο, θέλοντας να παρουσιάσει ένα ναό μεγαλύτερο.
Η Πορτάρα της Νάξου που εντυπωσιάζει όλους τους επισκέπτες
Η Πορτάρα, αποτελείται από 4 μονόλιθους κατασκευασμένους από ναξιακό μάρμαρο με μήκος πάνω από 6 μέτρα και βάρους περίπου 20 τόνων. Είναι Ιωνικού ρυθμού, είχε μήκος 59 μέτρα και πλάτος 28 μέτρα. Ενώ η είσοδός της βρισκόταν στην δυτική πλευρά. Γεγονός ασυνήθιστο σε ναούς τέτοιου τύπου. Η πύλη που σώζεται σήμερα οδηγούσε από τον πρόδρομο στο σηκό του ναού. Τριγύρω διακρίνονται ίχνη από τα θεμέλιά του καθώς και τα θεμέλια της περιμετρικής κιονοστοιχίας που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Πολύ αργότερα, τα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού τον 6ο ή 7ο αιώνα, ο ναός μετατράπηκε όπως συνηθιζόταν εκείνη την περίοδο σε βασιλική εκκλησία, πάνω στα ερείπια του με εγγεγραμμένη αψίδα. Διάφορα μαρμάρινα τμήματά του χρησιμοποιήθηκαν κατά την περίοδο της ενετοκρατίας για την κατασκευή του Κάστρου της Χώρας.
Η ιστορία της Πορτάρας έχει διάφορες φήμες να την ακολουθούν. Το ορθογώνιο σχήμα της, έχει προσανατολισμό προς τη Δήλο .Ήταν αφιερωμένη στον θεό Απόλλωνα. Επίσης στα Παλάτια εγκατέλειψε ο Θησέας την Αριάδνη που την είχε «αρπάξει» φεύγοντας από την Κρήτη, μετά τον φόνο του Μινώταυρου. Στη συνέχεια την έκλεψε ο Διόνυσος. Έτσι θεωρείται ο τόπος στον οποίο γιορτάστηκαν τα πρώτα «Διονύσια».
Το νησάκι δεν συνδεόταν με τη Νάξο μέχρι το 1919. Σήμερα ενώνεται με τη στεριά με πλακόστρωτο μονοπάτι. Επειδή η στάθμη των υδάτων της θάλασσας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα έχει υψωθεί αρκετά, τα αρχαία παράλια έχουν καλυφθεί από νερά. Έτσι σήμερα ξέρουμε ότι τα Παλάτια στην αρχαιότητα ήταν ένας χαμηλός λόφος απέναντι από το Κάστρο και ενδιάμεσα υπήρχε μια πεδινή έκταση.
Οι διακοπές στη Νάξο θα σου προσφέρουν αυτό που λέμε ξεκούραση, διασκέδαση και ταξίδι στην ιστορία. Ένας συνδυασμός που θα θυμάσαι για καιρό…
Πηγή εξωτερικής φωτογραφίας: Olaf Tausch
Διαβάστε επίσης:
Τα Κουφονήσια και οι εξωτικές παραλίες τους
Μονή: Το ονειρεμένο νησί της Αττικής
Η φημισμένη και εντυπωσιακή Χύτρα της Ελλάδας
Συχνές Ερωτήσεις
Η Πορτάρα είναι η μεγαλύτερη μαρμάρινη πόρτα των Κυκλάδων, που βρίσκεται στη Νάξο. Αποτελείται από 4 μονόλιθους κατασκευασμένους από ναξιακό μάρμαρο, με μήκος πάνω από 6 μέτρα και βάρος περίπου 20 τόνων. Ήταν είσοδος ενός αρχαίου ναού που ξεκίνησε να χτίζεται τον 6ο αιώνα π.Χ.
Η Πορτάρα ξεκίνησε να χτίζεται από τον τύραννο Λύγδαμι τον 6ο αιώνα π.Χ. Ήταν μέρος ενός ναού που σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ναού του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα και της Ήρας στη Σάμο, με σκοπό να παρουσιάσει ένα ναό μεγαλύτερο από τους υπάρχοντες.
Η Πορτάρα έχει διάφορες ιστορικές και μυθολογικές αναφορές. Ήταν αφιερωμένη στον θεό Απόλλωνα και το ορθογώνιό της σχήμα έχει προσανατολισμό προς τη Δήλο. Επίσης, στα Παλάτια ο Θησέας εγκατέλειψε την Αριάδνη, η οποία στη συνέχεια εγχειρίστηκε από τον Διόνυσο, γεγονός που καθιστά τον τόπο ως την τοποθεσία των πρώτων Διονυσίων.
Κατά τα πρώτα χρόνια του χριστιανισμού (6ος-7ος αιώνας), ο ναός μετατράπηκε σε βασιλική εκκλησία πάνω στα ερείπιά του. Κατά την περίοδο της ενετοκρατίας, διάφορα μαρμάρινα τμήματά του χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του Κάστρου της Χώρας. Το νησάκι των Παλατίων δεν συνδεόταν με τη Νάξο μέχρι το 1919, οπότε ενώθηκε με πλακόστρωτο μονοπάτι.
Η Πορτάρα είναι το σήμα κατατεθέν της Νάξου και ένα από τα πιο επιβλητικά αρχαία μνημεία των Κυκλάδων. Αντιπροσωπεύει τη σπουδαία αρχαιολογική κληρονομιά του νησιού και είναι ένας σημαντικός λόγος που οι επισκέπτες επιστρέφουν στη Νάξο, προσφέροντας ένα ταξίδι στην ιστορία και τη μυθολογία.
