Η αγάπη, λένε, όλα τα μπορεί και όταν αυτή η αγάπη σχετίζεται με μια γυναίκα που επίσης… όλα τα μπορούσε, συμπεριλαμβανομένου το να κρατάει υψηλά το φρόνημα ενός ολόκληρου λαού σε καιρό πολέμου, δεν θα πρέπει να προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι «έφερε στον κόσμο» και ένα τραγούδι που έμεινε στην ιστορία, όπως είναι το «ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ», το οποίο γράφτηκε για τη μεγάλη Σοφία Βέμπου. Το όνομά της, κάποτε τουλάχιστον, το μάθαιναν όλοι από μικρά παιδιά. Από τα χρόνια του δημοτικού σχολείου, για την ακρίβεια, όταν το «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του» το τραγουδούσαν τόσες πολλές φορές ώστε ακόμη και μετά από 30-40 χρόνια να θυμούνται… φαρσί τους στίχους του.
Για να σε εκδικηθώ: Η ιστορία του διάσημου τραγουδιού 〉
Η ιστορία του τραγουδιού «Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ»

Ένα τραγούδι που… σταμπάρει στο μυαλό όλων τη φωνή της Βέμπο περισσότερο από ό,τι ο Ντούτσε με τη στολή του. Ένα τραγούδι που ερμήνευσαν τις επόμενες δεκαετίες -και συνεχίζουν να ερμηνεύουν- πολλοί. Ένα τραγούδι που γράφτηκε λόγω της μεγάλης αγάπης που έτρεφε για τη Βέμπο ο σύντροφός της, ο ποιητής και στιχουργός Μίμης Τραϊοφόρος.

Ξέχνα ρε Μπίλι τη Φανή: Η ιστορία του αγαπημένου τραγουδιού 〉
Το ταξίδι στις ΗΠΑ, ο πλούσιος γαμπρός και το τραγούδι για την αγάπη τους


Διδυμότειχο μπλουζ: Η ιστορία του τραγουδιού του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα 〉
Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ
Στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος – Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
Πού να `σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος
και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
πότε η θλίψη και πότε ο πόνος
Πού να `σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που με χτυπάει τ’ άγριο τ’ αγέρι
να `ρθεις και μ’ ένα φιλί καυτό
να με γεμίσεις με καλοκαίρι
Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά
Πού να `σαι, να `ρθεις το βράδυ αυτό
σ’ αυτούς τους δρόμους που σ’ αγαπούνε
το ντουετάκι τους το γνωστό
τα βήματά μας να ξαναπούνε
Πού να `σαι να `ρθεις το βράδυ αυτό
που `γινε φύλλο ξερό η ελπίδα
να `ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ
από του πόνου την καταιγίδα
Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά
Ταξίδια στην Ελλάδα
Πριγκιπέσσα – Σωκράτης Μάλαμας: Η ιστορία του τραγουδιού
Άγαλμα – Γιάννης Πουλόπουλος: Η ιστορία του τραγουδιού και το κρυφό πρόσωπο
Μισιρλού: Η ιστορία του τραγουδιού που ακούστηκε ακόμη και σε ταινία του Ταραντίνο
Ακολουθήστε το exploringgreece.tv σε Instagram και Facebook
Συχνές Ερωτήσεις
Το τραγούδι 'Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ' γράφτηκε από τον ποιητή και στιχουργό Μίμης Τραϊοφόρο, ο οποίος ήταν σύντροφος της Σοφίας Βέμπο. Η μουσική είναι του Μιχάλη Σουγιούλ. Το τραγούδι δημιουργήθηκε ως γράμμα αγάπης του Τραϊοφόρου προς τη Βέμπο, ενώ αυτή ήταν στις ΗΠΑ.
Το τραγούδι δημιουργήθηκε ως απάντηση του Μίμη Τραϊοφόρου σε ένα ψυχρό γράμμα που του έστειλε η Σοφία Βέμπο, ενώ ήταν στις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο του 1947. Ο Τραϊοφόρος, λόγω της ζήλειας και της αγάπης του, αποφάσισε να της απαντήσει γράφοντας ένα γράμμα που περιείχε τους στίχους του τραγουδιού.
Η Σοφία Βέμπο και ο Μίμης Τραϊοφόρος ήταν ζευγάρι. Η σχέση τους ξεκίνησε περίεργα, αφού ένα σχόλιο του Τραϊοφόρου την ενόχλησε αρχικά, αλλά λίγο καιρό μετά του ζήτησε να της γράψει ένα πολεμικό τραγούδι. Από εκείνο το σημείο ξεκίνησε ο έρωτάς τους και παραμένουν ένα από τα πιο σημαντικά ζευγάρια της ελληνικής μουσικής ιστορίας.
Το ταξίδι της Σοφίας Βέμπο στις ΗΠΑ τον Σεπτέμβριο του 1947 ήταν καθοριστικό για την δημιουργία του τραγουδιού. Ενώ ήταν εκεί, ο Μίμης Τραϊοφόρος ζήλεψε, ιδιαίτερα όταν διάβαζε για την επιτυχημένη περιοδεία της. Αυτό το συναίσθημα και ένα ψυχρό γράμμα που της έστειλε έδωσαν τη σπίθα για τη δημιουργία του διάσημου τραγουδιού.
Το τραγούδι 'Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ' είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και διάσημα τραγούδια της ελληνικής μουσικής ιστορίας. Έχει ερμηνευθεί από πολλούς καλλιτέχνες κατά τις επόμενες δεκαετίες και συνεχίζει να ερμηνεύεται μέχρι σήμερα. Το τραγούδι έχει σταμπαρίσει τη φωνή της Σοφίας Βέμπο στη μνήμη των ανθρώπων περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο έργο της.









