Ας Χαθείς: Η άγνωστη ιστορία του τραγουδιού

Q: Ποιος έγραψε τους στίχους του τραγουδιού 'Ας Χαθείς';

Οι στίχοι του τραγουδιού 'Ας Χαθείς' γράφτηκαν από τον Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, ο διάσημος ηθοποιός που τους έγραψε σε πολύ νεαρή ηλικία για μια κοπέλα του. Αρχικά υπογράφτηκαν ως 'Άδηλος' γιατί ο Χρήστος Θηβαίος δεν ήξερε ποιανού ήταν οι στίχοι.

Q: Πότε αποκαλύφθηκε η ταυτότητα του στιχουργού του 'Ας Χαθείς';

Η ταυτότητα του στιχουργού αποκαλύφθηκε αρκετό καιρό μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού. Συγκεκριμένα, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος κάλεσε τον Χρήστο Θηβαίο τα ξημερώματα γύρω στις 2:00 και του διευκρίνισε ότι ήταν εκείνος που κρυβόταν πίσω από το όνομα 'Άδηλος'.

Q: Ποιος έγραψε τη μουσική του τραγουδιού 'Ας Χαθείς';

Τη μουσική του τραγουδιού 'Ας Χαθείς' έγραψε ο Χρήστος Θηβαίος. Ήταν το μοναδικό τραγούδι του στο οποίο έβαλε μουσική αλλά δεν ήταν δικοί του οι στίχοι.

Q: Σε ποιον δίσκο περιλήφθηκε πρώτα το τραγούδι 'Ας Χαθείς';

Το τραγούδι 'Ας Χαθείς' περιλήφθηκε πρώτα στον δίσκο 'Πέτρινοι Κήποι' του Χρήστου Θηβαίου με υπογραφή Άδηλος για τους στίχους.

Q: Γιατί ο Χρήστος Θηβαίος δεν γνώριζε ποιανού ήταν οι στίχοι του τραγουδιού;

Ο Χρήστος Θηβαίος είχε βρει τους στίχους ανάμεσα στα έγγραφά του αλλά χωρίς όνομα. Προσπάθησε να βρει τον συγγραφέα καλώντας διάφορα πρόσωπα όπως τον Οδυσσέα Ιωάννου, τη Φωτεινή Λαμπρίδη και την Αρλέτα, αλλά κανείς δεν ήταν ο συγγραφέας των στίχων.

Η ερμηνεία του Χρήστου Θηβαίου και ο αγαπημένος ηθοποιός που εμπνεύστηκε τους στίχους

«Μες στα σύννεφα, ζωή μου, μακριά απ’ τη φυλακή μου να με πας. Να μ’ αγγίζει ο αέρας, σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς…» Και ποιος δεν έχει ακούσει ή ακόμη και σιγοτραδουδήσει αυτούς τους στίχους από το τραγούδι του Χρήστου Θηβαίου «Ας Χαθείς». Όπως κάθε τραγούδι, έτσι και αυτό έχει τη δική του ιστορία που στην προκειμένη περίπτωση είναι αρκετά ιδιαίτερη. Κι αυτό γιατί την πρώτη φορά που το τραγούδησε ο Χρήστος Θηβαίος, δεν ήξερε στην πραγματικότητα καν ποιος είναι ο στιχουργός. Μια ευχάριστη έκπληξη αποκαλύφθηκε αρκετό καιρό αργότερα.

Άγαλμα – Γιάννης Πουλόπουλος: Η ιστορία του τραγουδιού και το κρυφό πρόσωπο 〉

Ας Χαθείς: Η άγνωστη ιστορία του τραγουδιού

Το συγκεκριμένο τραγούδι λοιπόν που συμπεριλήφθηκε πρώτη στον δίσκο Πέτρινοι Κήποι του Χρήστου Θηβαίου ήταν αποτέλεσμα δικής του σύνθεσης αλλά στίχων κάποιου αγνώστου. Όπως είχε αποκαλύψει ίδιος είχε βρει τους στίχους ανάμεσα στα έγγραφά του αλλά χωρίς όνομα. Ήταν μάλιστα το μοναδικό τραγούδι του στο οποίο έβαλε μουσική αλλά δεν ήταν δικοί του οι στίχοι αλλά ούτε ήξερε επίσης ποιανού ήταν. «Έτσι μέσα στη νύχτα άρχισα να παίρνω τηλέφωνα για να δω σε ποιον ανήκουν οι στίχοι» είχε δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξή του.

Αρχικά, όπως είπε, τηλεφώνησε στον Οδυσσέα Ιωάννου. Εκείνος τον συνεχάρη για το τραγούδι αλλά του είπε ότι δεν ήταν δικό του. Έπειτα κάλεσε τη Φωτεινή Λαμπρίδη αλλά και την Αρλέτα και έλαβε τις ίδιες απαντήσεις ότι δεν ήταν δικό τους. Μην γνωρίζοντας ποιον άλλον να καλέσει αλλά θέλοντας να βάλει το τραγούδι στον δίσκο του αποφάσισε να βάλει στους στίχους του τραγουδιού υπογραφή Άδηλος. Όλα αυτά μέχρι να χτυπήσει το τηλέφωνο του κάποια ξημερώματα όπου τον κάλεσε ένας φίλος που βρισκόταν μαζί με τον στιχουργό. Ο Χρήστος Θηβαίος αποκάλυψε: «Ένα βράδυ, γύρω στις 2:00 τα ξημερώματα, χτυπάει το τηλέφωνο και από την άλλη άκρη της γραμμής είναι ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, ο οποίος μου διευκρίνισε πως τελικά ήταν αυτός που κρυβόταν πίσω από τον Άδηλο».

Ο σπουδαίος ηθοποιός είχε γράψει τους στίχους του τραγουδιού σε πολύ νεαρή ηλικία για μια κοπέλα του…

Ας ερχόσουν για λίγο μοναχά για ένα βράδυ: Η ιστορία του τραγουδιού 〉

Ας Χαθείς – Χρήστος Θηβαίος

Μουσική: Χρήστος Θηβαίος – Στίχοι: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος

Μες στα σύννεφα, ζωή μου
μακριά απ’ τη φυλακή μου να με πας
Να μ’ αγγίζει ο αέρας,
σαν το ξύπνημα μιας μέρας να γελάς.
Να κουρνιάζω στο πλευρό σου,
μες στο παραμιλητό σου να με βρεις.
Ν’ ακουστεί το όνομά μου
κι εσύ ράγισε, καρδιά μου
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Να με σήκωνε ένα κύμα
να με λύτρωνε απ’ το κρίμα της ψυχής.
Να ξεπλύνει το θυμό μου
να ξανάρθει τ’ όνειρό μου να το δεις.
Ας ερχόταν ένα βράδυ
να `χε φως κι όχι σκοτάδι να το ζεις.
Να μπορώ να σου γελάσω
κι ύστερα να προσπεράσω
κι ας χαθείς, ας χαθείς.

Του μυαλού μου οι εικόνες
να ‘σβηναν σαν να `ταν πόρνες της στιγμής.
Να μην έχω να θυμάμαι όλα αυτά που με πονάνε, ας χαθείς.
Να μην ξέρω πια τι κάνεις,
άλλο να μη με πικράνεις, δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να σε κοιτάζω και στα λόγια να μη βάζω σ’ αγαπώ.