Η Αττική έχει γνωρίσει με τα χρόνια πολλές αλλαγές και ιστορικά γεγονότα κάποια από τα οποία έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο φημισμένος «Μινώταυρος» του Μεταξουργείου. Ίσως το ακούς πρώτη φορά αλλά αποτέλεσε ένα σοβαρό πρόβλημα για την Αθήνα τα παλαιότερα χρόνια. Ήταν ο «Μινώταυρος» του Μεταξουργείου από τον οποίο ήθελε να απαλλαγεί ολόκληρη η Αθήνα, πόσω μάλλον η περιοχή .
Ο «Μινώταυρος» του Μεταξουργείου που αποτέλεσε την πληγή της Αθήνας
Τι ήταν, λοιπόν, ο Μινώταυρος; Ο λόγος για το έλος του Προφήτη Δανιήλ. Ένα έλος που προκαλούσε πολλά προβλήματα με τη δυσοσμία του. Αποτέλεσε τον λόγο της διασποράς πολλών επικίνδυνων ασθενειών στην περιοχή. Ήταν αποτέλεσμα της διέλευσης από εκεί του κεντρικού αποχετευτικού αγωγού οποίος συγκέντρωνε τα ακάθαρτα νερά από τους αγωγούς των οδών Καρόλου και Πειραιώς. Τελικώς το αποτέλεσμα ήταν να γίνει η περιοχή του Προφήτη Δανιήλ το αποχωρητήριο της πρωτεύουσας. Εκεί τα νερά λίμναζαν και δημιουργούταν μόνιμα αυτό το επικίνδυνο έλος ή αλλιώς… «Μινώταυρος». Ο Μινώταυρος που ήθελαν να ξεφορτωθούν όλοι οι κάτοικοι στα πέριξ και όχι άδικα.
Στην πραγματικότητα ο «Μινώταυρος» του Μεταξουργείου είχε μετατραπεί σε ένα είδος δεξαμενής. Από αυτήν ξεκινούσε ένα ολόκληρο σύστημα αρδευτικών αυλάκων και μέσα από αυτό τα απόβλητα διοχετεύονταν στα γύρω περιβόλια. Έτσι πολλές ασθένειες προσέβαλαν τους ανθρώπους που κατανάλωναν τα οπωροκηπευτικά από αυτά τα χωράφια. Η δυσεντερία, ο τύφος και οι αμοιβάδες αποτελούσαν κάποιες από αυτές τις ενδημικές ασθένειες που προκαλούσε ο «Μινώταυρος» του Μεταξουργείου όχι μόνο στην περιοχή αλλά και σε ολόκληρη την τότε έκταση της Αθήνας.
Μετά το 1870 άρχισαν να αποκαθίστανται τα πράγματα στο αποχετευτικό καθώς αποφασίστηκε και κατασκευάστηκε ένας άλλος αγωγός. Ωστόσο δεν ήρθε η λύση για τον Μινώταυρο. Ήταν αυτός ο αγωγός που ξεκινούσε από την οδό Πειραιώς και ενωνόταν στην πορεία στη συνέχεια με τον αγωγό της οδού Δηληγιάννη που δεχόταν τις αποχετεύσεις του Κυκλοβόρου. Τελικά το 1880, το ρέμα του Κυκλοβόρου σκεπάστηκε και δημιουργήθηκε ένας μεγάλος κύριος αποχετευτικός αγωγός. Είχε πλάτος κάτι περισσότερο από 3 μέτρα και ύψος 2,45. Ήταν ο αγωγός που ουσιαστικά τροφοδότησε και εξέθρεψε τον Μινώταυρο.
Η οριστική λύση στο πρόβλημα της αποχέτευσης
Έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με τον Μινώταυρο. Στην τετραετία 1925-29 και όσο ήταν δήμαρχος ο Σπύρος Πάτσης κατασκευάστηκε ο μεγάλος αποχετευτικός αγωγός μήκους οκτώ περίπου χιλιομέτρων. Ήταν αυτός που έδωσε οριστικά λύση στο πρόβλημα του έλους και απομάκρυνε τα βρωμόνερα. Ο «Μινώταυρος» του Μεταξουργείου αποξηράνθηκε και σήμερα δε θυμίζει σε τίποτα το παρελθόν…
Με πληροφορίες από: Γειτονιές της παλιάς Αθήνας – Το Μεταξουργείο, του Κώστα Χατζιώτη, εκδόσεις Αθηναϊκή Βιβλιοθήκη
Ο «Μινώταυρος» του Μεταξουργείου ήταν το έλος του Προφήτη Δανιήλ, ένα επικίνδυνο και δυσώδες βάλτος που δημιουργήθηκε από τη συγκέντρωση ακάθαρτων νερών του κεντρικού αποχετευτικού αγωγού. Αποτέλεσε ένα σοβαρό πρόβλημα για την Αθήνα και την περιοχή του Μεταξουργείου για δεκαετίες.
Ο Μινώταυρος προκαλούσε την εξάπλωση επικίνδυνων ασθενειών όπως η δυσεντερία, ο τύφος και οι αμοιβάδες. Αυτές οι ασθένειες μεταδίδονταν μέσω των αρδευτικών αυλάκων που διοχέτευαν τα απόβλητα στα περιβόλια και τα χωράφια γύρω από την περιοχή.
Μετά το 1870 άρχισε η αποκατάσταση του αποχετευτικού συστήματος με την κατασκευή νέων αγωγών. Το 1880 σκεπάστηκε το ρέμα του Κυκλοβόρου και δημιουργήθηκε ένας μεγάλος κύριος αποχετευτικός αγωγός, αλλά η οριστική λύση ήρθε τη δεκαετία 1925-1929.
Η οριστική λύση δόθηκε στη διετία 1925-1929 υπό τον δήμαρχο Σπύρο Πάτση, με την κατασκευή ενός μεγάλου αποχετευτικού αγωγού μήκους περίπου οκτώ χιλιομέτρων. Αυτός ο αγωγός απομάκρυνε τα βρωμόνερα και αποξήρανε το έλος οριστικά.
Ο Μινώταυρος βρισκόταν στην περιοχή του Προφήτη Δανιήλ στο Μεταξουργείο και προέρχονταν από τον κεντρικό αποχετευτικό αγωγό που συγκέντρωνε τα ακάθαρτα νερά από τους αγωγούς των οδών Καρόλου και Πειραιώς. Τα νερά λίμναζαν και δημιουργούσαν ένα μόνιμο, επικίνδυνο έλος.
